22 Mayıs 2011 Pazar

son zamanlardaki sakinliğim beni benden alıyo.

mesela bikaç zaman önce terminalde otübüs beklerken karşımda oturan kadın sinir krizi geçirdi. kendini yerden yere attı, millet kaçıştı falan, bende hiçbi tepki yok. öööyle oturmuş bakıyorum kadına. bazıları yardım etmeye çalışıyo, bazıları korkup ağlıyo, gökan yine oturuyo kadının karşısında. yardım falan da etmiyorum. sakinliğim işe yarasa bari ama o da yok işte.


sonra şey oldu. otübüsle bu gelişimde en önde oturuyorum, önümüze bi tır çıktı. biz de bayağı bi hızlı gidiyoruz, vurcak gibiyiz yavaşlayamıyoruz. millet içerde baarıyo, çıılık atıyo, sağa sola falan tutunmaya çalışıyo (bunu yapan muavin) ben tepkisiz bi şekilde hızla yaklaşmakta olduumuz tıra bakıyorum. sonuç olarak tırın ani bi hızlanmasıyla kaza bikaç santimle atlatıldı, bi şey olmadı yani. olan şey benim heyecanlanamamdı.

dedim acaba adrenalin falan mı salgılayamıyorum? hayır.
araba kullanırken geçmeyi hiç sevmediğim bi kavşak var. oraya gelince deli gibi heyecan yapıyorum, demek ki adrenalinde bi sorun yok. zaten adrenalin olmasa çoktan ölürdüm. adrenalin yokluğunda norepinefrinin etkilerini dengeleyen bi hormon olmadıı için kan damarlarımdaki daralmadan ve düşük kan basıncından giderdim heralde.

Hiç yorum yok: