26 Temmuz 2010 Pazartesi

kibarlıktan ölücez

lan demin biri geldi yanıma, pardon yardım edebilir misin bizim bilgisayar da aynı marka baalanamadık biz dedi. (6 metre uzaktan acer teknik servisi gibi görünüyorum)
tabii ki dedim gittim yanına, aneam bi dişi var masada.
kalktı, sandalyesini bana verdi, oturabilirsin diye. yok tişikkür ederim dedim.
mal bilgisayar sadece 1 tane ağ gördü, aslında 2 ağ var bulunduumuz yerde.
ben de aynı şekilde baalanmayı denedim, olmadı. kusura bakmayın baalanmadım dedim, teşekkür etti ikisi de.
nezih bi ortam.
seviyorum lan böyle herkesin birbirine teşekkür ettii, bişiy isticekken pardon diye gülerek istedii yerleri.

mesela birader bi bakar mısın dese 2. defa baalanmaya uuraşmazdım.
ya da baalanamadım dediimde neyse o zaman dese accık tiksinti oluşurdu.
olmuyo bu, neyse desem de onlar bana mal derlerdi.


böyle karşılıklı nezaket sınırları içerisinde konuşmaları sevsem de normal muhabbeti hiç sevmiyorum.
hele görevlilerle muhabbet deli gibi kaçtıım bişiy. arkadaşım benimle muhabbet halinde olmayın. kola diyim, kolamı verip buyrun diyin, teşekkür edeyim ve bitsin oradaki bütün ilişkimiz.
kola istediimde muhabbete başlarsan kolayı üzerine dökerim arkadaşım. sıcakta yapış yapış olursun.

oha, bi dişi daha geldi deminkilerin yanına. olum yine çaar lan beni oraya. bi daha bakabilir misin de noolur. ya da bişi gördüm, böyle de olabilir diyip gitsem mi lan acaba yanlarına. baalanamdılar daha heralde. nooldur bidaa çaar lan. yapıcam bu sefer.

Hiç yorum yok: